- شخص كه نماز را در  اول وقت نمي خواند ،بايد بداند آن چه از فضيلت و پاداش نماز اول وقت از دست داده ،برايش بهتر از تمامي دارايي و فرزندانش بوده است.

- نماز عطا و احساني است از طرف خداوند به بنده ،كه از روي رحمت و عنايت به او بخشيده .

 - نماز همراه جماعت با فضيلت ترين نماز است.

آن را که تنها و ناتوان است، بودن تو، همراهی تو کافی است تا او را بی‏نیاز کند و او را بلاهای ترسناک و سهمگین حفظ کند.

خدایا!

خطاهایم مرا در تنهایی فرو برده و در برابر خشم تو تنها و ناتوانم گذاشته است. خدایا! در چنین حالی از دیدار تو هم هراسان و شرمگینم.

خدایا!
نه هیچ راه و روشی برای آرام شدن و آرامش یافتن می‏یابم و نه کسی را در یاری خود می‏بینم؛ که وقتی تو تنهایم بگذاری چه کسی همراهی‏ام خواهد کرد و اگر تو بترسانی‏ام که می‏تواند آرامشم ببخشد؟

خدایا!!

جز تو که پروردگار مایی، که می‏تواند ما بندگان تو را پناه دهد و آرامش ببخشد و یاری کند؟ خدایا! پناه ما تویی و تنها تو می‏توانی به ما آرامش ببخشی و از ناتوانی نجاتمان دهی.

خدایا!

اگر تو روی از ما بگردانی و بخششت را از ما دریغ کنی و بر ما سخت بگیری، یا اگر تو رشته و ریسمان رحمت خود را از دستانمان بکشی، ما به کدام ریسمان می‏توانیم چنگ بزنیم و به یاری چه کسی می‏توانیم دل خوش داریم؟

خدایا!
ما نه راهی به رحمت تو داریم، مگر از راه تو، و نه امیدی به برآورده شدن نیازهایمان داریم، جز با یاری تو. خدایا! ما بندگان توییم و در پیشگاه تو و در دایره قدرت تو قرار داریم و جز با دستان تو راهی به رهایی نمی‏یابیم.

دعای بیست و یکم امام سجاد (ع) در صحیفه سجادیه

تنظیم:بخش کودک و نوجوان .سايت تبيان

    عـلى (عـليه السلام) : كسى كه كلام و سخنش زياد است خطايش زياد است و كسى كه خطايش رياد است حيايش كم است و كسى كه حيايش كم است ورع و تقوايش كم است و كسى كه ورعـش كم است قلبش مرده است و كسى كه قلبش مرده داخل جهنم است .

كفران در لغت به معنای پـوشانيدن است و در اصطـلاح دينی : به پـنج معنا استعمال شده كه يكی از آن معانی ، كفران نعمت به معنای ناشكری و ناسپاسی كه ضد شكر گزاری است .
        در روايت آمده :

تأمين و تضمين روزى
    مسئله تأمين و تضمين روزى به عنوان يك اصل مسلّم از اصول آفـرينش ‍ در قـرآن مجيد مطرح است . يعنى از قرآن استفاده مى شود كه تمام بندگان خدا داراى روزى مقدّر هستند و در ديوان الهى هيچ كس از قلم نيفتاده است .
    به نمونه اى از آيات توجه كنيد :

    تذكّر يعنى انسان بايد هميشه به ياد خدا باشد و هيچگاه مسئوليت و بندگى خويش را در برابر پروردگار متعال فراموش نكند ، زيرا هر كس خدا را فراموش كند در نتيجه خود را فراموش كرده و از خود بيگانه شده و در وادى غفلت سرگردان خواهد شد . قرآن كريم مى فرمايد :

گوييد به اين طفلان من شير نمي‏خواهم

اينگونه يتيمان را دلگير نمي‏خواهم

 اي اهل وفا گوييد با قوم جفا پيشه

بردست يتيمانم زنجير نمي‏خواهم

 يك روز به ظرف شير يك روز به ضرب تير

خود شير خدا هستم شمشير نمي‏خواهم

 از زينبم استقبال با سنگ نمي‏ارزد

از لشگرم استقبال با تير نمي‏خواهم

 اركان نمازم را بي واهمه بشكافيد

هنگام نماز امّا تكفير نمي‏خواهم

 تكريم كنم امروز در كوفه يتيمان را

كوفي! ز يتيمانم تحقير نمي‏خواهم

شب قدر شب عروج انسان الهي
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ (*)وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ (*)لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ (*)تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ (*)سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (*) (سوره قدر - آيات 1-5) ما، آن (قرآن) را در شب شب قدر نازل كرديم و تو چه مي‌داني شب قدر چيست؟
شب قدر، از هزار ماه بهتر است، فرشتگان و روح در اين شب به اذن پروردگار خود، براي تقدير هر كاري نازل مي‌شوند، آن شب انباشته از سلا‌مت و بركت و رحمت، تا طلوع صبح است.
درباره سوره قدر، شب قدر، معناي قدر، تعيين شب قدر، تكاليف شب قدر و شيوه‌هاي بهره‌جويي از اين شب بزرگ و ارتباط با خداوند مهربان، مطالب قابل اهميتي وجود دارد كه ما خلا‌صه آن را مورد مطالعه قرار مي‌دهيم.

    يكى از صفات زشت آزار و اذيت كردن است در بعد شناسائى علل و عوامل اين رذيله اخلاقى بايد گفت در مواردى دشمنى و حسادت و در برخى موارد خشم و بد خلقى و برترى جوئى موجب پيدايش روحيه ايذاء و تحقير مى گردد .
    ترديدى نيست كه اذيت كردن ديگران كار بسيار زشتى است و در صورت تكرار موجب هلاكت آدمى مى گردد . ضمنا بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه در دين مبين اسلام اساسا به كسى مسلمان گفته مى شود كه همه مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

عجله به اين معنی كه انسان پيش از فراهم شدن مقدمات انجام كار ، اقدام به انجام آن كند ، كاری كه نتيجه آن چيزی جز شكست يا انجام ناقص نخواهد بود ؛ و عجول به افرادی گفته می شود كه در گفتار و رفتار و سؤال و درخواست خود ، دستپاچه اند ، و صبر و حوصله لازم را برای رسيدن به مقصد ، از راه صحيح آن ندارند ؛ به همين دليل ، اغلب گرفتار مشكلات و ناكامی ها می شوند.
    عجله را نبايد با سرعت اشتباه كرد ؛ سرعت آن است كه انسان بعد از فراهم شدن مقدمات ، اتلاف وقت نكند و فرصت را از دست ندهد و به سوی مقصد بشتابد ، كاری كه سبب نجات و موفقيت است .

گناه در لغت فارسى به معناى جرم ، بزه ، خطا و نافرمانى و در لغت عربى معادل ذنب ، اثم ، معصيت وسيئه مى باشد و به معناى نافرمانى و انجام عملى بر خلاف قانون الهى است . به عبارت ديگر هر چه كه مخالف كرامت انسانى است و او را از اصلى ترين هدف حيات باز دارد ، گناه محسوب مى شود .
    گناه ، تقسيم كلى آن دو قسم است ؛ كبيره و صغيره و كوچك شمردن گناه شامل هر دو قسم مى شود .
    گناه كبيره مانند ترك واجبات و انجام دادن محرمات كه متاسفانه يك عده زيادى از افراد مسلمان ، بعضى از آن را رعايت نمى كنند و در حرف آن را بد مى دانند ولى در عمل به راحتى مرتكب آن مى شوند مانند دروغ ، غيبت ، تهمت ، حسادت ، كبر ، ريا ، ربا و غيره ؛
    گناه صغيره مانند نيشخن زدن يا آهسته زدن و غيره

    خبر دادن از چيزی بر خلاف واقع ؛ و ضدش راستی است .
    دروغ گفتن ، نوشتن ، با اشاره و نقل آن (بدون آگاهی دادن به دروغ بودن)
    و گوش دادن به آن ، از گناهان كبيره و حرام است ؛ چه برای امری كوچك باشد يا بزرگ .
    كلمه كذب (دروغ) با مشتقاتش ، دويست و هشتاد و دو (282) مرتبه در قرآن مجيد آمده است ؛ كه به معنای دروغ گفتن ، اتهام به دروغ گوی ، تكذيب و قبول نكردن رسالت پيغمبران عليهم السلام و سخنان آنان ، ادعای دروغين و موارد ديگر كه در همه آنها معنای دروغ موجود می باشد

معنی لغوی : نسبت گناه و منقصت و عيب به كسی كه دارا نباشد و گمان بد ، دروغ ، بهتان ، افتراء ، دروغ بستن .

    معنی اصطـلاحی ـ نسبت دادن عيب يا گناه و صفتی كه در ديگری وجود ندارد و اين از گناهان بزرگی است كه دين مبين اسلام به شدت آن را مذمت نموده است ..
    شخصی كه تهمت می زند چندين گناه مرتكب می شود . از طرفی دروغ می گويد كه نسبت ناروا به ديگری می دهد و از طرفی غيبت آن شخص را می كند زيرا او را به چيزی كه كراهت دارد و راضی نيست متّصف می كند و از طرف ديگر انسان پاك و بيگناهی را متهم ساخته و آبرويش را می برد . با توجه به اين جهات كسی كه تهمت می زند مرتكب گناه بزرگی می شود . تهمت همانند تيری است كه به صرف اصابت به هدف ، آن را متلاشی می كند و شخصيت و آبروی متهم را بر باد می دهد و قلب او را برای هميشه جريحه دار می سازد . بنابراين ، شخـصی كه مرتكب تهمت می شود بار سنگينی از گناه بر دوش گرفته و عذاب دردناكی در انتظار او خواهد بود ..

    در كتاب مجمع البحرين تبسم را به اين معنا آورده است (فَتحُ شَفَتَيه) يعنى باز كردن لبها و به معنى خنده بدون صدا مى آيد .
    بايد دانست كه خنده مذموم قهقهه است ، امّا تبسّم كه دندانها نمايان شود ولى صدائى شنيده نشود مذموم نيست ، بلكه پسنديده است به دليل اينكه از سنتهاى رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم مى باشد .
    بطور كلى هر مسلمانى به حكم مسلمانيش در قبال جامعه اسلامى و آحاد مسلمين مسئول است و حقوقى از آنها به گردن اوست كه بايد در اداى آن كوشا باشد ، يكى از اين حقوق عبارتند از اينكه رسول خدا مى فرمايند با همه مردم خوشرو ، مهربان و گشاده رو باشد .

تعريف : شهوت پرستی ، تمايل افراطی به درك لذت و خواهش نفس ، بدون اختصاص به شهوت جنسی ، گرچه در خصوص شهوت جنسی نيز به كار می رود. شهوت پرستی با درك لذت فرق می كند ، اولی لذت جوئی نامشروع و حرام ؛ دومی لذت جوئی مشروع و حلال ؛ اما اگر در مشروع آن ، افراط و زياده روی شود ، آن نيز شهوت پرستی است .

دنيا دو قسم است، دنياي بلاغ و دنياي ملعون.
   دنياي بلاغ يعني دنيايي که وسيله رسيدن به آخرت مي باشد و بعد از مرگ همراه انسان مي باشد و از دو طريق قابل کسب است؛ دانش و کردار.
   مقصود از دانش يعني معرفت بخدا و صفات و افعال و فرشتگان و کتب و رسل او و مقصود از عمل يعني عبادت خالص براي خدا و تمام افعال مطابق با شرع مقدس؛ در آن صورت لذائذي که در آن اعمال است بعد از مرگ هم کمک مؤمن مي باشد مثل لذائذ اکل و شرب و جنسي که از طريق شرع مقدس تأييد شده باشد. اما دنياي مذموم يعني دانش و کرداري که سد طريق آخرت باشد و آن دشمني است که راه بسوي خدا را مي بندد و خلاصه آن منهيات شرع مقدس است که شامل تمام مسائلي که شرع مقدس منع نموده مي باشد. در روايات ذيل اشاره به دنياي مذموم شده که چگونه انسان را به سقوط مي کشاند و انسانها بيش از رزق خودشان به سهم بيشتري نخواهند رسيد بلکه فقط حزن و اندوه و حرصي که عمر آنها را تباه کرده است بر ايشان خواهد ماند

يكی از آفات زبان كه از رذايل اخلاقی به شمار می رود و انسان را از راه خدا دور می سازد نمّامی و سخن چينی است .