سفر بهانه ایست تا از روئیا هایم دست بشویم
عاشق نباشم و برای رفتن کوله بار ببندم!
مرگ نزدیک است
نزدیک تر از صدای موذن
اولین نماز را کجا خوانده ای؟
بر کدام قبله؟

آن بزرگوار در گفتار بلندى به دخترش فاطمه(س) می ‏فرمايد:

اى فاطمه، آيا خشنود نيستى من تو را به همسرى كسى درآوردم كه اسلامش پيشتر از ديگران و دانشش بيشتر از همگان است؟ براستى خداى تعالى به اهل زمين توجه فرمود، از ميان ايشان پدرت را برگزيد و او را پيغمبر قرار داد؛ دوباره به آنها توجه فرمود، از ايشان شوهرت را برگزيد و او را وصى قرار داد؛ خداى تعالى به من وحى فرمود: كه تو را به ازدواج او درآورم. اى فاطمه، آيا نمی ‏دانى كه خداوند به خاطر بزرگداشت تو، تو را به همسرى بزرگترين، بردبارترين و دانشمندترين مردان، كسى كه پيش از ديگران اسلام اختيار كرد، درآورد؟

فاطمه - عليها السلام - از اين سخنان خندان و شكفته شد، پس رسول خدا - صلى الله عليه و آله و سلم - به او فرمود:

اى فاطمه، براستى براى على هشت فضيلت است كه مانند آن به هيچ يك از پيشينيان و آيندگان داده نشده:

1- او در دنيا و آخرت برادر من است و اين فضيلتى است كه هيچ كس داراى آن نيست؛
2- تو، كه بانوى زنان بهشتى، همسر او هستى؛
3-دو نتيجه و زاده رحمت [حسن و حسين] كه فرزندزادگان منند، فرزندان اويند؛
4-برادرش [جعفر بن ‏ابى طالب] كسى است كه با دو بال در بهشت آرايش شده و با فرشتگان هر كجا خواهد پرواز می ‏كند؛
5-علم اولين و آخرين نزد اوست؛
6-او نخستين كسى است كه به من ايمان آورد؛
7-او آخرين كسى است كه هنگام مرگ با من ديدار می ‏كند؛
8-او وصى من و وارث همه اوصياست.

و باز رسول خدا - صلى الله عليه و آله و سلم - به على - عليه السلام - فرمود: يا على، با تو مخاصمه و پيكار می ‏كنند و تو به سبب هفت ‏خصلت و فضيلت ‏بر ديگران پيروز می ‏شوى كه هيچ كس داراى آن هفت‏ خصلت نيست:

1. تو نخستين ايمان ‏آورندگانى؛
2. در پيكار و جهاد با دشمنان دين از همگان بزرگتر و برترى؛
3. داناترين ايشان به روزهاى خدا هستى؛
4. در پيمان با خدا با وفاترين و پايدارترين آنهايى؛
5. با مردم مهربانتر از ديگرانى؛
6. در تقسيم بيت‏ المال به خاطر رعايت مساوات بر ديگران برترى دارى؛
7. در فضيلتها و مزيتها در نزد خدا از همگان برتر و بزرگترى. (4)

«حمد و ثنا مخصوص خداست. از او يارى مى طلبيم و به او ايمان داريم و بر او توكّل مى كنيم. از بدى ها و اعمال ناشايست خود به او پناه مى بريم. خدايى كه جز او هادى و راهنمايى نيست. و هركس را كه هدايت نمود، گمراه كننده اى براى او نخواهد بود. گواهى مى دهم كه جز او معبودى نيست، و محمّد بنده و پيامبر او است.
هان اى مردم! نزديك است من دعوت حق را لبيك بگويم و از ميان شما بروم. من مسؤولم و شما نيز مسؤول هستيد!»
سپس فرمود:

پيامبر گرامى (ص ) در سال دهم هجرت براى انجام فريضه و تعليم مراسم حج به مكه عزيمت كرد. اين بار انجام اين فريضه با آخرين سال عمر پيامبر عزيز مصادف شد و از اين جهت آن را (حجة الوداع ) ناميدند. افرادى كه به شوق همسفرى و يا آموختن مراسم حج همراه آن حضرت بودند تا صد و بيست هزار تخمين زده شده اند.
مراسم حج به پايان رسيد و پيامبر اكرم (ص ) راه مدينه را، در حالى كه گروهى انبوه او را بدرقه مى كردند و جزكسانى كه در مكه به او پيوسته بودند همگى در ركاب او بودند، در پيش گرفت . چون كاروان به پهنه بى آبى به نام (غديرخم ) رسيد كه در سه ميلى (جحفه ) قرار دارد، پيك وحى فرود آمد و به پيامبر فرمان توقف داد.پيامبر نيز دستور داد كه همه از حركت باز ايستند و بازماندگان فرا رسند.

كاروانيان از توقف ناگهانى و به ظاهر بى موقع پيامبر در اين منطقه بى آب ، آن هم در نيمروزى گرم كه حرارت آفتاب بسيار سوزنده و زمين تفتيده بود، درشگفت ماندند. مردم با خود مى گفتند: فرمان بزرگى از جانب خدا رسيده است ودر اهميت فرمان همين بس كه به پيامبر مأموريت داده است كه در اين موقع نامساعد همه را از حركت باز دارد و فرمان خدا را ابلاغ كند.....

فردوسى:

چه گفت آن خداوند تنزيل و وحى خداوند امر و خداوند نهى كه من شهر علمم،عليم در است درست اين سخن،گفت پيغمبر است گواهى دهم كاين سخن راز اوست تو گوئى دو گوشم به آواز اوست

خاقانى شروانى:

سرها بينى،كلاه در پاى در مشهد مرتضى،جبين ساى جانها چو سپاه نحل،پر جوش بر خاك امير نحل،مدهوش ارواح كه عيسوى شعارند زان خاك،گياى عطر آرند

خواجوى كرمانى:

دانى كه چيست اينكه خطيبان آسمان برطرف هفت پايه منبر نوشته‏اند يك نكته از مكارم اخلاق مرتضى است كآنرا بر اين كتابه به عنبر نوشته‏انداى بس كه هفت كشور گردون به يك نفس مردان راه او به قدم در نوشته‏اند

شخصيت عظيم و گسترده امير المؤمنين على عليه السلام وسيعتر و متنوعتر از اين است كه يك فرد بتواند در همه جوانب و نواحى آن وارد شود و توسن انديشه را به جولان آورد.براى يك فرد،حد اكثرى كه ميسر است اين است كه يك يا چند ناحيه معين و محدود را براى مطالعه و بررسى انتخاب كند و به همان قناعت ورزد.

يكى از جوانب و نواحى وجود اين شخصيت عظيم،ناحيه تاثير او بر روى انسانها به شكل مثبت‏يا منفى است و به عبارت ديگر«جاذبه و دافعه‏»نيرومند اوست كه هنوز هم نقش فعال خود را ايفا مى‏نمايد و در اين كتاب درباره‏اش گفتگو شده است.

شخصيت افراد از نظر عكس العمل سازى در روحها و جانها يكسان نيست.به هر نسبت كه شخصيت حقيرتر است كمتر خاطرها را به خود مشغول مى‏دارد و در دلها هيجان و موج ايجاد مى‏كند،و هر چه عظيمتر و پرنيروتر است‏خاطره انگيزتر و عكس العمل سازتر است،خواه عكس العمل موافق يا مخالف...

فرمودند: هركس داراى چهار خصلت باشد، ايمانش كامل ، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتى خداوند را ملاقات مى كند كه از او راضى وخوشنوداست :
1 - خصلت خودنگهدارى و تقواى الهى به طورى كه بتواند بدون توقّع و چشم داشتى ، نسبت به مردم خدمت نمايد.
2 - راست گوئى و صداقت نسبت به مردم در تمام موارد زندگى .
3 - حيا و پاكدامنى نسبت به تمام زشتى هاى شرعى و عرفى .
4 - خوش اخلاقى و خوش برخوردى با اهل و عيال خود

فرمود: سه حالت و خصلت در هر يك از مؤ منين باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قيامت در سايه رحمت عرش الهى مى باشد و از سختى ها و شدايد صحراى محشر در امان است .
اوّل آن كه در كارگشائى و كمك به نيازمندان و درخواست كنندگان دريغ ننمايد.
دوّم آن كه قبل از هر نوع حركتى بينديشد كه كارى را كه مى خواهد انجام دهد يا هر سخنى را كه مى خواهد بگويد آيا رضايت و خوشنودى خداوند در آن است يا مورد غضب و سخط او مى باشد.
سوّم قبل از عيب جوئى و بازگوئى عيب ديگران ، سعى كند عيب هاى خود را برطرف نمايد.

- شخص كه نماز را در  اول وقت نمي خواند ،بايد بداند آن چه از فضيلت و پاداش نماز اول وقت از دست داده ،برايش بهتر از تمامي دارايي و فرزندانش بوده است.

- نماز عطا و احساني است از طرف خداوند به بنده ،كه از روي رحمت و عنايت به او بخشيده .

 - نماز همراه جماعت با فضيلت ترين نماز است.

500حديث پيرامون نماز و حديث-حسين علي جعفري

خدايا!

آن را که تنها و ناتوان است، بودن تو، همراهی تو کافی است تا او را بی‏نیاز کند و او را بلاهای ترسناک و سهمگین حفظ کند.

خدایا!

خطاهایم مرا در تنهایی فرو برده و در برابر خشم تو تنها و ناتوانم گذاشته است. خدایا! در چنین حالی از دیدار تو هم هراسان و شرمگینم.

خدایا!
نه هیچ راه و روشی برای آرام شدن و آرامش یافتن می‏یابم و نه کسی را در یاری خود می‏بینم؛ که وقتی تو تنهایم بگذاری چه کسی همراهی‏ام خواهد کرد و اگر تو بترسانی‏ام که می‏تواند آرامشم ببخشد؟

خدایا!!

جز تو که پروردگار مایی، که می‏تواند ما بندگان تو را پناه دهد و آرامش ببخشد و یاری کند؟ خدایا! پناه ما تویی و تنها تو می‏توانی به ما آرامش ببخشی و از ناتوانی نجاتمان دهی.

خدایا!

اگر تو روی از ما بگردانی و بخششت را از ما دریغ کنی و بر ما سخت بگیری، یا اگر تو رشته و ریسمان رحمت خود را از دستانمان بکشی، ما به کدام ریسمان می‏توانیم چنگ بزنیم و به یاری چه کسی می‏توانیم دل خوش داریم؟

خدایا!
ما نه راهی به رحمت تو داریم، مگر از راه تو، و نه امیدی به برآورده شدن نیازهایمان داریم، جز با یاری تو. خدایا! ما بندگان توییم و در پیشگاه تو و در دایره قدرت تو قرار داریم و جز با دستان تو راهی به رهایی نمی‏یابیم.

دعای بیست و یکم امام سجاد (ع) در صحیفه سجادیه

تنظیم:بخش کودک و نوجوان .سايت تبيان

    عـلى (عـليه السلام) : كسى كه كلام و سخنش زياد است خطايش زياد است و كسى كه خطايش رياد است حيايش كم است و كسى كه حيايش كم است ورع و تقوايش كم است و كسى كه ورعـش كم است قلبش مرده است و كسى كه قلبش مرده داخل جهنم است .

وسائل الشيعة ج12 ص187

كفران در لغت به معنای پـوشانيدن است و در اصطـلاح دينی : به پـنج معنا استعمال شده كه يكی از آن معانی ، كفران نعمت به معنای ناشكری و ناسپاسی كه ضد شكر گزاری است .
        در روايت آمده :

تأمين و تضمين روزى
    مسئله تأمين و تضمين روزى به عنوان يك اصل مسلّم از اصول آفـرينش ‍ در قـرآن مجيد مطرح است . يعنى از قرآن استفاده مى شود كه تمام بندگان خدا داراى روزى مقدّر هستند و در ديوان الهى هيچ كس از قلم نيفتاده است .
    به نمونه اى از آيات توجه كنيد :

    تذكّر يعنى انسان بايد هميشه به ياد خدا باشد و هيچگاه مسئوليت و بندگى خويش را در برابر پروردگار متعال فراموش نكند ، زيرا هر كس خدا را فراموش كند در نتيجه خود را فراموش كرده و از خود بيگانه شده و در وادى غفلت سرگردان خواهد شد . قرآن كريم مى فرمايد :

متن دعای جوشن کبیر را می توانید در ادا مه مطلب دانلود کنید

گوييد به اين طفلان من شير نمي‏خواهم

اينگونه يتيمان را دلگير نمي‏خواهم

 اي اهل وفا گوييد با قوم جفا پيشه

بردست يتيمانم زنجير نمي‏خواهم

 يك روز به ظرف شير يك روز به ضرب تير

خود شير خدا هستم شمشير نمي‏خواهم

 از زينبم استقبال با سنگ نمي‏ارزد

از لشگرم استقبال با تير نمي‏خواهم

 اركان نمازم را بي واهمه بشكافيد

هنگام نماز امّا تكفير نمي‏خواهم

 تكريم كنم امروز در كوفه يتيمان را

كوفي! ز يتيمانم تحقير نمي‏خواهم

شب قدر شب عروج انسان الهي
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ (*)وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ (*)لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ (*)تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ (*)سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (*) (سوره قدر - آيات 1-5) ما، آن (قرآن) را در شب شب قدر نازل كرديم و تو چه مي‌داني شب قدر چيست؟
شب قدر، از هزار ماه بهتر است، فرشتگان و روح در اين شب به اذن پروردگار خود، براي تقدير هر كاري نازل مي‌شوند، آن شب انباشته از سلا‌مت و بركت و رحمت، تا طلوع صبح است.
درباره سوره قدر، شب قدر، معناي قدر، تعيين شب قدر، تكاليف شب قدر و شيوه‌هاي بهره‌جويي از اين شب بزرگ و ارتباط با خداوند مهربان، مطالب قابل اهميتي وجود دارد كه ما خلا‌صه آن را مورد مطالعه قرار مي‌دهيم.

    يكى از صفات زشت آزار و اذيت كردن است در بعد شناسائى علل و عوامل اين رذيله اخلاقى بايد گفت در مواردى دشمنى و حسادت و در برخى موارد خشم و بد خلقى و برترى جوئى موجب پيدايش روحيه ايذاء و تحقير مى گردد .
    ترديدى نيست كه اذيت كردن ديگران كار بسيار زشتى است و در صورت تكرار موجب هلاكت آدمى مى گردد . ضمنا بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه در دين مبين اسلام اساسا به كسى مسلمان گفته مى شود كه همه مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند.

همه می دانند كه عيب جويی از صفات زشت و ناپسند به شمار می رود و جستجوی عيبها و لغزشهای مردم و آشكار كردن آنها ، بی شك ناشی از دشمنی و حسد است ، و گاه در وجود انسان حالت و صفت زشتی پديد می آيد كه از آشكار شدن عيب ديگران ، احساس رضايت و خوشنودی می كند ، هر چند كه از روی عداوت و كينه نباشد و هر كه در آيات و احاديث تتبع داشـته باشـد ، می داند آن كه در پی عيبجوئی و رسوا كردن مسلمين است بدترين و خبيث ترين مردم است ، خدای تعالی می فرمايد :

عجله به اين معنی كه انسان پيش از فراهم شدن مقدمات انجام كار ، اقدام به انجام آن كند ، كاری كه نتيجه آن چيزی جز شكست يا انجام ناقص نخواهد بود ؛ و عجول به افرادی گفته می شود كه در گفتار و رفتار و سؤال و درخواست خود ، دستپاچه اند ، و صبر و حوصله لازم را برای رسيدن به مقصد ، از راه صحيح آن ندارند ؛ به همين دليل ، اغلب گرفتار مشكلات و ناكامی ها می شوند.
    عجله را نبايد با سرعت اشتباه كرد ؛ سرعت آن است كه انسان بعد از فراهم شدن مقدمات ، اتلاف وقت نكند و فرصت را از دست ندهد و به سوی مقصد بشتابد ، كاری كه سبب نجات و موفقيت است .